تبلیغات
پایگاه اطلاع رسانی خوبان - مطالب عارف بالله آیت الله محمد شاه آبادی حفظه الله


امروز :
پایگاه اطلاع رسانی خوبان

 

یقظه با ادراك كبریات پنجگانه محقّق مى‏شود...

حال گوییم یقظه و بیدارى براى انسان محقق نمى‏شود مگر با ادراك پنج كبرى؛ زیرا به كلمه جامع تا انسان ادراك نقصان در خود نكند حركت به طرف كمال و سعادت پیدا نمى‏كند و در مقام تكامل و زندگانى ابدى و دارالسلام سرمدى بر نمى‏آید كبراى اول انسان حقیقتى است مجرد و از عالم امر و جهان مجردات.
كما قال تعالى: «وَ یَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّی » (1).
و كما قال تعالى:«أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ» (2)
 و كما قال تعالى: «فَإِذا سَوَّیْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی فَقَعُوا لَهُ ساجِدِینَ».(3)
و كما قال تعالى: «ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ».(4)

بیان كبراى اوّل و دوّم

نه موجودى مادى به نام سلول چنان كه جماعتى (بنام ماركسیسم و اشباه آن) مى‏گویند و نه موجودى بنام استعداد سلول و فعل و انفعال آن، چنان كه جماعتى دیگر
كه خود را صاحب مذهب و مسلك میدانند میگویند و تجرد انسان و نفس ناطقه با رجوع به ادله اثبات مجردات ثابت مى‏شود و ما در این مقام به پاره‏اى از آن ادله اكتفا مى‏كنیم.
كبراى دوم: انسان مجرد همیشه باقى و جاویدان است؛
كما قال المعصوم علیه‏السلام : «خلقتم للبقاء لا للفناء» (5).
و كما قال تعالى: «فَكانَتْ هَباءً مُنْبَثًّا * وَ كُنْتُمْ أَزْواجاً ثَلاثَةً» (6).
اگرچه مادیون مرگ انسان را مساوق با زوال و فنا مى‏دانند به گمان اینكه انسان جز معلول شى‏ء دیگرى نیست یا جز فعل و انفعالات معلول شى‏ء دیگرى نیست.

بیان كبراى سوّم و چهارم

كبراى ثالث: انسان باقى در جهان ملكوت و عالم قیامت احتیاج به وسایل زندگى مناسب با عالم باقى  دارد و ابداً وسایل زندگى جهان فانى مناسب با جهان باقى و جاودانى نمى‏باشد.
كما قال تعالى:«ما عِنْدَكُمْ یَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللّهِ باقٍ» (7).
كبراى رابع: ملایمات و منافرات جهان باقى تحصیل نمى‏شود جز در عالم فانى و در سائر عوالم تحصیل آن ممكن نیست.
كما قال تعالى:«لَیْسَ لِلْإِنْسانِ إِلاّ ما سَعى» (8).
و كما قال المعصوم علیه‏السلام: «الدنیا مزرعة الاخرة» (9).
و كما قال تعالى: «وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَةَ وَ سَعى لَها سَعْیَها وَهُوَ مُومِنٌ فَأُولئِكَ كانَ سَعْیُهُمْ مَشْكُوراً» (10).

بیان كبراى پنجم

كبراى خامس: در جهان ملكوت و عالم قیامت استظلال به ظل احدى ممكن نیست به خلاف جهان طبیعت و عالم ناسوت كه بناى آن استظلال به ظل یكدیگر است زیرا انسان خود به تنهایى نمى‏تواند تمام حوایج عالم طبیعت و ناسوت را تأمین نماید، بلكه باید جماعت و گروهى هر یك متصدى كارى شوند تا حوایج هر فردى از افراد انسان بطور مستوفى مرتفع گردد و اگر چنین نباشد تمام حوایج زمین مى‏ماند یا بطور مستوفى مرتفع نمى‏شود ولى در جهان ماوراء الطبیعة و عالم ملكوت درست عكس عالم ناسوت است، زندگانى در آنجا انفرادى است و هر كس باید با عمل خود و ساخته‏هاى درونى و بیرونى خود زندگى كند و از سعى و كوشش خود كه در جهان ناسوت كرده است در جهان ملكوت و عالم قیامت تأمین زندگى كند و به اندازه خردلى نمى‏تواند از سعى و كوشش دیگران استفاده نماید.
كما قال تعالى فى سورة الاعراف آیة 48:
«وَ نادى أَصْحابُ النّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِیضُوا عَلَیْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمّا رَزَقَكُمُ اللّهُ قالُوا إِنَّ اللّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْكافِرِینَ».




طبقه بندی: عارف بالله آیت الله محمد شاه آبادی حفظه الله، 
ارسال توسط مدیریت
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

ابزار وبمستر

عکس

خرید vpn

قالب وبلاگ